PracaiPracownik.PL
HR, rekrutacja i zatrudnienie
Menu

Proces poszukiwania pracy 12 października 2016

computer-1185567__180Sukces, jakim będzie znalezienie satysfakcjonującej Cię pracy, zależy przede wszystkim od Twojej aktywności. Im więcej różnych sposobów poszukiwania pracy wykorzystasz, tym większe prawdopodobieństwo jej znalezienia. A należy pamiętać, że poszukiwanie pracy jest ciężkie, potrzeba do tego wiele czasu i wytrwałości.  Na początku ustal plan działania:  określ pracę, jaką jesteś zainteresowany – odpowiedz sobie na pytanie, co lubisz robić, w czym jesteś dobry, jakie wartości cenisz; zastanów się jaką wiedzę i umiejętności posiadasz; naucz się, jak szukać pracy – sprawdź, jakie sposoby szukania pracy mógłbyś wykorzystać;jeśli jeszcze tego nie potrafisz – naucz się, jak pisać życiorys, list motywacyjny;jak zachować się podczas rozmowy kwalifikacyjnej;na koniec – zastanów się, gdzie złożysz swoje CV oraz jak znajdziesz firmy, które byłyby zainteresowane Tobą jako pracownikiem.   Wśród samodzielnych sposobów poszukiwania pracy można wymienić: Odpowiadanie na ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy zamieszczane w mediach. W większości dzienników ogólnokrajowych (np. „Gazeta Wyborcza” dodatek ,,Praca”) i regionalnych („Dziennik Wschodni”, „Dziennik Zachodni”, „Kurier Lubelski”) zamieszczane są ogłoszenia dotyczące wolnych miejsc pracy. Wiele z nich zawiera dokładne informacje na temat wymaganych kwalifikacji zawodowych i umiejętności. Rzecz w tym, że firmy na ogół podają w ogłoszeniach cechy kandydata idealnego. A o takiego na rynku pracy trudno. Zdarza się, że ci, którzy spełniają nawet wszystkie wymienione kryteria, z jakichś powodów, np. cech osobowości, wygórowanych wymagań, czy innej niż firmowa wizji pracy, są odrzucani. Wtedy sięga się po kandydatów, którzy co prawda nie do końca spełniają zapisane w ogłoszeniu oczekiwania, ale rekompensują to innymi, cennymi dla pracodawcy umiejętnościami lub doświadczeniami. Korzystaj również z pism specjalistycznych i branżowych. Możesz znaleźć tam ogłoszenia tylko z określonego sektora, który Cię interesuje.  Niejednokrotnie audycje na temat rynku pracy nadają stacje radiowe i telewizyjne. Emitowane programy dotyczą tematyki związanej z sytuacją na rynku pracy, tzw.,,zawodów przyszłości”, rozwijających się branż i tych sektorów gospodarki, które oferują zatrudnienie. Programy, mają też zachęcać ludzi do działania, wskazywać im drogę do znalezienia pracy, pokazać sposoby, za pomocą których można osiągnąć sukces zawodowy. Zdarza się, że w audycjach prezentowane są niejednokrotnie aktualne ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy. Składanie aplikacji w firmach i instytucjach: listownie lub osobiście.  To nie tylko źródło informacji, ale przede wszystkim  metoda. Składając dokumenty aplikacyjne w wybranych przez siebie firmach lub instytucjach wyprzedzasz przyszłe oferty pracy. Próbuj dostać się do pracodawców i porozmawiać z nimi. Zostaw swoje dokumenty, przypominaj o sobie telefonicznie. Nie zrażaj się, jeśli nie odpowiadają. To sposób dla wytrwałych i odpornych na różne przeciwności. Poszukiwanie pracy za pośrednictwem Internetu.  Internet staje się obecnie ważnym narzędziem poszukiwania pracy, także miejscem na zatrudnienie (tzw. telepraca). Pracy możemy poszukiwać za pośrednictwem wielu portali internetowych. Bogatszy wykaz portali rekrutacyjnych znajduje się na stronie w zakładce Student/Absolwent/Ciekawe linki.  Rola internetu został omówiona oddzielnie w innej cześci poradnika pt.,,Praca w Internecie”. Zamieszczanie własnych ofert pracy.   Własna oferta powinna zawierać informacje: kto poszukuje pracy, jakiej pracy poszukuje, jak się z nim skontaktować. To w jaki sposób osoba szukająca pracy opisuje siebie i swoje kwalifikacje, świadczy o tym jak się ocenia. Oferta zamieszczona w prasie wymaga bardzo skrótowej formy: np. Handlowiec, doświadczenie, prawo jazdy, komputer, angielski, tel. Najlepiej będzie, jeśli ogłoszenie umieścisz w czasopismach z Twojej branży. W przeciwnym razie możesz być narażony na otrzymywanie ofert od akwizytorów i firm, które żerują na poszukujących pracy. Oferta zamieszczona na tablicy ogłoszeń może być obszerniejsza, ale jednocześnie zwięzła i komunikatywna: np. Młoda, ambitna z 3 letnim doświadczeniem w pracy asystentki podejmie pracę z możliwością rozwoju i awansu. Kontakt pod numerem telefonu. Gdy nie masz doświadczenia zawodowego formułując ofertę skup się na:  – cechach charakteru – brak doświadczenia i kwalifikacji trzeba zrównoważyć innymi atutami czyli sumiennością, pracowitością, dyspozycyjnością, łatwością nawiązywania kontaktów, chęcią podnoszenia kwalifikacji lub przyuczenia się, itp.; – sprecyzowaniu rodzaju zajęcia jakie chciałbyś wykonywać. Gdy masz zawód i chcesz zmienić pracę formułując ofertę: podaj zawód – jeżeli szukasz zajęcia w dotychczas lub poprzednio wykonywanym zawodzie, najlepiej zacznij od jego wymienienia;  – podkreśl inne umiejętności lub kwalifikacje – kluczem powodzenia jest ich właściwy dobór, zamiast „dynamiczny, dyspozycyjny handlowiec z kontaktami w wielu branżach” napisz „Handlowiec z dużym doświadczeniem, dobrymi kontaktami w branży spożywczej lub pokrewnej”;  – określ swoje oczekiwania np. „Kadrowa ze znajomością prawa pracy, rozliczeń ZUS i podatków w dużej firmie, korporacji, etat”. Praktyki, staże, wolontariat.  Są to istotne metody zdobycia doświadczenia zawodowego i mogą w wielu wypadkach zaowocować znalezieniem pracy. Stwarzają możliwość zaprezentowania się pracodawcy jako wartościowy pracownik.

Brak komentarzy do Proces poszukiwania pracy

Gdzie szukać pracy 24 września 2016

business-1499605__180Poszukując pracy warto skorzystać z pomocy, jaką oferują różnego typu instytucje i firmy,  do których zadań należy pośrednictwo pracy. Podobne funkcje pełnią imprezy polegające na kontakcie pracodawca – pracownik (targi pracy, czy giełdy pracy) oraz kontakty prywatne. Agencje pracy tymczasowej szukają na zlecenie firm pracowników na określony czas. Może to być praca sezonowa, zastępstwo za chorego lub przebywającego na urlopie pracownika. Propozycje mogą dotyczyć pracy fizycznej lub wymagającej określonych kwalifikacji zawodowych np. z zakresu prowadzenia biura lub księgowości. Z ofert takich agencji warto korzystać tylko wtedy, jeśli nie masz innych możliwości pracy. Dzięki pracy czasowej zdobędziesz doświadczenie, a z czasem może ona zamienić się w stałe zatrudnienie. Agencje doradztwa personalnego lub agencje pośrednictwa pracy posiadają oferty, jakich aktualnie poszukują pracodawcy. Na ogół pośredniczą między pracodawcą a pracobiorcą, zamieszczając ogłoszenia i prowadząc wstępną albo kompletną selekcję i rekrutację. Każda agencja posiada komputerowe bazy danych, w których możesz się zarejestrować. Umieszczenie własnych danych w bazie nie gwarantuje natychmiastowego zatrudnienia, jednak zwiększa prawdopodobieństwo znalezienia pracy. Wysyłając swoją ofertę zrób wstępne rozeznanie, co do zakresu i jakości usług świadczonych przez daną agencję. Biura Karier działające przy wyższych uczelniach służą informacją oraz radą głównie studentom i absolwentom. Pomagają im przejść z etapu nauki do poszukiwania zatrudnienia oraz prawidłowego funkcjonowania na współczesnym rynku pracy. Prowadzą doradztwo zawodowe, dostarczają informacji o rynku pracy, aktywnie poszukują i udostępniają oferty pracy stałej i czasowej oraz praktyk, organizują spotkania z pracodawcami. Lokalne organizacje społeczne: np. kluby, stowarzyszenia, organizacje młodzieżowe; Giełdy pracy organizowane są w sytuacji, gdy istnieje potrzeba spotkania pracodawcy z większą grupą poszukujących pracy, najczęściej w tym samym zawodzie.  Targi pracy to spotkania większej ilości pracodawców i osób zainteresowanych podjęciem pracy, trwają 1 – 2 dni, oferują na specjalnych stoiskach zorganizowanych przez pracodawców różne miejsca pracy. Na targach i giełdach pracy zorientujesz się jakiego rodzaju stanowiska firmy oferują, jakie mają wymagania oraz jak przebiega proces rekrutacji.  Większość takich spotkań organizuje się dla studentów i młodych absolwentów, ale na targi może przyjść każdy.   Urzędy Pracy (Powiatowe, Miejskie i Wojewódzkie) są miejscami, w których można zapoznać się z ofertami z najbliższej okolicy zamieszczanymi przez pośredników lub bezpośrednio przez pracodawców. Przy Wojewódzkich Urzędach Pracy działają ponadto Centra Informacji i Planowania Kariery Zawodowej umożliwiające, obok zapoznania się z aktualnymi ofertami pracy, także skorzystanie z pomocy doradcy zawodowego. Różnego typu instytucje i organizacje aktywnego wspierania poszukiwania zatrudnienia (tzw. sklepy z pracą, biura i kluby pracy itp.), często wyspecjalizowane w pomocy określonym grupom społecznym, np. młodzieży, posiadają z reguły oferty zatrudnienia, prowadzą poradnictwo zawodowe (instruktaż na temat sposobów poszukiwania pracy, przygotowania dokumentów aplikacyjnych, zachowania podczas rozmowy kwalifikacyjnej, samozatrudnienia) oraz kursy i szkolenia umożliwiające dostosowanie swoich kwalifikacji do potrzeb rynku pracy. Kontakty prywatne to jeden z bardziej skutecznych sposobów szukania pracy. Wynika to z faktu, że część pracodawców nie zgłasza wolnych etatów do prasy i urzędów pracy. Uzyskując od znajomych informację o wolnym miejscu pracy możesz dowiedzieć się najwięcej na temat charakteru danej pracy. Znając specyfikę pracy łatwiej przygotujesz się do rozmowy z pracodawcą. Jeśli jest to możliwe nazwisko, a może i osoba znajomego, może stać się hasłem do wprowadzenia do firmy, ułatwiając bezpośredni kontakt z pracodawcą. Ważne jest, abyś dokładnie określił jakiej pracy poszukujesz. Nie możesz angażować wszystkich do szukania jakiejkolwiek pracy tylko po to, abyś później z większości ofert zrezygnował, ponieważ nie spełniają one Twoich oczekiwań lub nie odpowiadają kwalifikacjom. To są jedne z najczęstszych sposobów znalezienia pracy, jednakże w dzisiejszych czasach coraz bardziej popularne jest reklamowanie się osób na bilboardach. Wszystkie rodzaje (sposoby) znalezienia pracy są efektywne, a niektóre moga pokazać naszemu przyszłemu pracodawcy nasz zapał, twórczość artystyczną lub wiele wiele innych naszych cech.

Brak komentarzy do Gdzie szukać pracy

Negocjowanie zarobków 29 sierpnia 2016

businessman-805767__340Negocjacje zarobków nastręczają pracownikom nie lada problemów. Trzeba powiedzieć, że wielu z nas po prostu boi się nawet rozpocząć rozmowę o wynagrodzeniu ze swoim pracodawcą.  Przyczyną takiej sytuacji jest zwykle poczucie, że rozmowy o pieniądzach wskazują na małostkowość i chciwość pracownika. Niektórzy z nas twierdzą wciąż, że negocjacje zarobków to coś złego, niewłaściwego. Tymczasem, pracownik ma prawo do wynegocjowania stawki swoich zarobków. Należy mieć jednak wewnętrzne przekonanie, że zarabianie godziwego wynagrodzenia jest naszym prawem. To podstawa do przeprowadzenia owocnych negocjacji płacowych.  Składowe pracy, które wpływają na wynagrodzenie, to poświęcony czas, stres, zdolności, wysiłek fizyczny i psychiczny, a także wykształcenie, jakie zdobyliśmy, i które przyczynia się do wykonywania naszych obowiązków zawodowych w należyty sposób. Praca jest swoistą opłatą za określone zadanie, jakie wykonujemy na rzecz pracodawcy. Trzeba więc powiedzieć, że wynagrodzenie bezwzględnie należy się pracownikowi, a rozmowa o jego wysokości jest nie tylko naszym prawem, ale i obowiązkiem.  Przed rozpoczęciem negocjacji zarobków, musisz zastanowić się, ile chciałbyś zarabiać, jakie są Twoje potrzeby i ile wynoszą w przeliczeniu na pieniądze. W zależności od sytuacji rodzinnej prawdopodobnie Twoje oczekiwania zarobkowe będą rosnąć. Musisz więc ustalić pułap, jaki bezwzględnie musi osiągnąć Twoja pensja, abyś mógł spokojnie zapłacić wszelkie zobowiązania i mieć środki „na życie”. Następnie, powinieneś  rozeznać się, jaki poziom mają płace w regionie, w którym pracujesz lub zamierzasz pracować. Warto też zapoznać się z charakterem miejsca pracy, w którym szukasz zatrudnienia. Inaczej bowiem prowadzi się negocjacje zarobkowe z firmą prywatną, inaczej z międzynarodowym koncernem, a jeszcze w inny sposób z firmą państwową. W dużych koncernach zazwyczaj jest ściśle ustalona siatka płac, w której może poruszać się stawka podstawowa pensji pracowniczej. Możesz więc w takim przypadku walczyć wyłącznie o dodatki ruchome, świadczenia socjalne czy warunki pracy. Podobnie sytuacja wygląda w firmach państwowych, ponieważ są one mało elastyczne w kwestiach płacowych. Największe możliwości negocjacji ma pracownik przedsiębiorstw prywatnych. Pensje są w takich przypadkach przyznawane według uznania pracodawcy.  Negocjując zarobki warto zwrócić uwagę nie tylko na ich wysokość, ale również na to, czy wynagrodzenie będzie stałe, czy ruchome. Powinieneś dowiedzieć się, jaką formę zatrudnienia i na jaki okres proponuje pracodawca, czy istnieje realna możliwość awansu i doskonalenia zawodowego? Powinny interesować Cię ponadto świadczenia dodatkowe, jakie oferuje pracodawca. One również odnoszą się do całości wynagrodzenia.  W czasie rozmowy z pracodawcą należy początkowo zaproponować wielkość zarobków nieco wyższą od tej, którą rzeczywiście chcesz uzyskać. Będziesz mógł wówczas powiedzieć, że kwota jest wstępną propozycją i jesteś skłonny do dalszego jej negocjowania. Podczas rozmowy warto doprecyzować warunki pracy oraz formę prawną, jaka będzie regulować stosunek Twojej pracy.

Brak komentarzy do Negocjowanie zarobków

Telepraca 18 lipca 2016

writing-336370__180Telepraca często mylona jest z pracą przez telefon, gdzie nasze bezpośrednie kontakty z klientem zastąpione są rozmową „na odległość”. Dzieje się tak podczas konsultacji na bezpłatnych liniach np. z bankiem, biurem konsumenta danej firmy, czy dzwoniąc do centrali taxi.   Tymczasem telepraca to „zdalna praca, biuro w domu, forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza siedzibą przedsiębiorstwa, jednak w kontakcie z przełożonymi i współpracownikami za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych.” Telepraca może przybierać wiele form i być różnie charakteryzowana. Źródło: Wikipedia W Stanach Zjednoczonych najczęściej używa się terminu „praca zdalna” (ang. telecommuting), podczas gdy w Europie powszechnie posługujemy się terminem „telepraca” (ang. telework).  Kobiety po urodzeniu dziecka bardzo szybko decydują się na powrót do firmy, chociaż z bólem serca rozstają się ze swoją pociechą. Kieruje nimi strach przed utratą zatrudnienia, środków do życia w postaci jednej pensji, widzą również trudności w powrocie na rynek pracy po przerwie związanej z wychowywaniem dziecka.  Rozwiązaniem dla wielu z nich jest telepraca. Jej główna zaleta to możliwość pogodzenia opieki nad dzieckiem z pracą zawodową ze względu na jej elastyczny czas oraz zadaniowy charakter. Mamie dane jest bycie świadkiem uśmiechu, pierwszego słowa czy kroczku dziecka. Zaoszczędza czas i pieniądze na dojazdy, a przede wszystkim zyskuje większy spokój. Oczywiście potrzebna jest dyscyplina i dobra organizacja pracy w domu. Tutaj nie ma mowy o marnowaniu czasu, kiedy trzeba w pełni wykorzystać dwie godziny snu malucha. Młoda matka jest aktywna zawodowo, co powoduje jej lepsze samopoczucie i oderwanie się chociaż na chwilę od spraw domowych.  Pozytywne aspekty telepracy widzi również prawnik Łukasz Supera z Kancelarii Adwokackiej M. Supera w Warszawie: „Wniosek o możliwość telepracy nie jest dla szefa wiążący, czyli może się na niego zgodzić, ale nie musi. Ważne, że w kodeksie pracy jest przepis, który mówi, że kobieta na wychowawczym może pracować zarobkowo, nie tracąc prawa do tego urlopu, pod warunkiem że łączy pracę z opieką nad dzieckiem. W takim wypadku telepraca jest najlepszym rozwiązaniem. Mama może w ten sposób dorabiać nawet w swojej dawnej firmie, będąc jednocześnie na urlopie wychowawczym.”   Michał Filipkiewicz z portalu pracuj.pl w programie „Dzień dobry TVN” przyznaje, że „w naszym kraju zaledwie 2% pracowników pracuje zdalnie, podczas gdy np. w krajach skandynawskich współczynnik ten wynosi aż 15%, a w Wielkiej Brytanii 10%.”    Co zatem powstrzymuje pracodawców i pracowników przed zmianą trybu pracy? Problem leży po obydwu stronach. Nie każdej osobie odpowiada tzw „zdalna praca”, potrzeba do niej odpowiednich predyspozycji psychicznych, samodyscypliny i określonej struktury motywacji. Praca daje nam, też możliwość bycia wśród różnorodnych ludzi i kontaktu z nimi. Długotrwała izolacja źle wpływa na samopoczucie, obniża nastrój. Dom staje się więzieniem z którego nie ma szansy wyjść bo „zawsze jest coś w nim do zrobienia”, a kontakty z innymi ludźmi są zazwyczaj formalne i okazjonalne.  Pracodawcy natomiast mają negatywne podejście do tej formy zatrudnienia z powodu braku kontroli nad pracownikiem i braku zaufania. Telepraca wymaga od przełożonego dobrych zdolności menadżerskich, zdolności komunikacyjnych i umiejętności precyzyj w wydawaniu poleceń. Przepisy kodeksu pracy nakładają na przedsiębiorcę obowiązek zapewnienia atestowanego, zgodnego z przepisami BHP sprzętu biurowego potrzebnego do realizacji zleconych zadań, a wykonywanie obowiązków poza miejscem pracy wcale nie zwalnia go to z odpowiedzialności za swojego podwładnego.   Aby zniwelować dyskomfort i zaspokoić potrzeby obydwu stron, można podjąć tzw. „częściową telepracę”. „To dobre wyjście dla wielu matek. Kobieta inaczej się czuje, gdy musi wyjść z domu -mówi psycholog Katarzyna Korpolewska. – To ją mobilizuje. No i ma kontakt z ludźmi, a to jest ważne w każdej pracy. Znam parę, która ma dwoje dzieci i tak się umówili, że kobieta pracuje cztery dni w domu, piątego dnia zastępuje ją mąż i bierze pracę „na wynos”, a ona idzie na jeden dzień do firmy. Ich szefowie zgodzili się na częściową telepracę.”   Telepracownik ma takie same prawa co pracownik pracujący w miejscu zatrudnienia w zależności od podpisanej umowy. „Przy podpisywaniu umowy o pracę, w treści dodatkowo określa się warunki jej wykonywania, zgodne z definicją telepracy, uwzględniające specyfikę wykonywania zadań przez telepracownika. Bardzo istotne jest doprecyzowanie miejsca wykonywania usług poza siedzibą firmy oraz narzędzi elektronicznych, przy użyciu których zatrudniony pracownik będzie się rozliczał z wypracowanych efektów. W zależności od rodzaju umowy, telepracownik ma dostęp do ubezpieczenia socjalnego oraz odprowadzaną comiesięczną składkę do ZUS.”

Brak komentarzy do Telepraca

Praca dorywcza 2 maja 2016

business-962310__340Najczęściej jest to stosunek pracy pomiędzy trzema podmiotami: agencją pracy tymczasowej, pracodawcą i pracownikiem. Może to być jednak bezpośrednio porozumienie między pracodawcą a pozyskanym pracownikiem.  Najczęściej jest to stosunek pracy pomiędzy trzema podmiotami: agencją pracy tymczasowej, pracodawcą i pracownikiem. Może to być jednak bezpośrednio porozumienie między pracodawcą a pozyskanym pracownikiem.  W przypadku pracy tymczasowej pozyskanej przez agencję pracy tymczasowej czas trwania umowy oraz rodzaj wykonywanej pracy musi być z góry określony. Pracownik formalnie zatrudniony jest przez agencję pracy tymczasowej, a swoje obowiązki wykonuje na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy. Stawka za godzinę w tym przypadku zostaje pomniejszona o prowizję dla agencji pracy tymczasowej.  Praca dorywcza pozyskana samodzielnie może obejmować zadania o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub takie, których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę nie byłoby możliwe. Ponadto umowa np. o dzieło lub na zlecenie musi zawierać określenie wymaganych kwalifikacji oraz miejsce i wymiar godzinowy czasu pracy.  Za pracę dorywczą pracodawca jest zobowiązany wystawić formularz podatkowy PIT.  Sonda o pracy – Jak szukać, by znaleźć?  Poszukiwanie pracy, w dobie kryzysu, jest niezwykle trudnym zadaniem. Zwłaszcza, że w ostatnim czasie nastąpiła fala zwolnień, także grupowych. Ponadto systematycznie wzrasta konkurencja na rynku pracy, gdyż ofertami interesują się coraz młodsze, uczące się jeszcze, osoby.  Dzisiaj studia wyższe nie gwarantują już zatrudnienia. Wiele zależy od wcześniejszego doświadczenia zawodowego, społecznej aktywności nie tylko na studiach oraz znajomości języków obcych. Największe szanse na pracę mają osoby wszechstronnie wykształcone, zdolne i przebojowe, które łatwo nawiązują kontakty z innymi ludźmi.  Pozostałym zostaje poszukiwanie pracy na zwiększonych obrotach, aplikowanie na stanowiska nierzadko poniżej kwalifikacji, z dala od bezpośredniego miejsca zamieszkania. Wiele osób decyduje się także na czasowe zatrudnienie, niż żadne.  Gdzie Polacy poszukują pracy? Jaki rodzaj zatrudnienia odpowiadałby im najbardziej? Zapraszamy do udziału w sondzie, która pozwoli zbadać preferencje społeczeństwa w kwestii metod poszukiwania pracy.

Brak komentarzy do Praca dorywcza

Prawa pracowników tymczasowych 12 kwietnia 2016

coffee-569178__180Agencje pracy tymczasowej nawiązuje stosunek pracy z dwoma podmiotami: pracodawcą oraz pracownikiem. To jej podlega pracownik i jest odpowiedzialna za sprawy administracyjne i biurowe, włącznie z wypłatą wynagrodzenia.  Pracownicy tymczasowi są chronieni przez prawo. I tak na przykład, nawet, jeśli agencja pracy nie otrzymała wynagrodzenia od pracodawcy, do którego wydelegowała pracownika, musi ona wypłacić wynagrodzenie bez względu na ten fakt.  Dodatkowo prawodawstwo jasno określa, że nie może być mowy o dyskryminacji pracowników ze względu na rasę czy płeć oraz ze względu na podjętą formę zatrudnienia. Takie same prawa co do zapewnienia bezpieczeństwa higieny pracy mają zarówno pracownicy tymczasowi, jak i pracownicy stali. Pracownicy muszą mieć określony wymiar czasu pracy oraz prawo do otrzymywania minimalnej krajowej stawki wynagrodzenia bez bezprawnych potrąceń. Te wszystkie warunki i zasady agencja pracy powinna ustalić z pracownikami, zanim ci rozpoczną pracę.  Według prawa pracownicy nie mogą przepracować więcej niż średnio 48 godzin tygodniowo, chociaż pracownicy na własne życzenie mogą zrezygnować z tego. Limit odnosi się do wszystkich przepracowanych godzin, nawet, jeśli praca wykonywana jest w kilku miejscach.  Agencja nie ma wymogu płacenia pracownikom tymczasowym za dni świąteczne i dni wolne od pracy. Jednakże płatne zwolnienie chorobowe jest uzależnione od kategorii pracowników – jeśli pracownik tymczasowy został zgłoszony do przyznania zasiłku chorobowego i jest traktowany jako osoba zatrudniona, otrzyma je.  Osoby, które rejestrują się w agencji pracy (mogą nawet w kilku jednocześnie, nie ma limitu) i uzyskują dzięki niej pracę, nie muszą korzystać z innych usług agencji, na przykład wynajmu mieszkania czy szkoleń. Jeśli jednak zdecydowała się na dodatkowe usługi, może zaprzestać korzystania z nich bez ponoszenia konsekwencji z podaniem krótkiego okresu wypowiedzenia w wysokości 10 dni roboczych dla zakwaterowania i 5 dni roboczych dla pozostałych usług.  Wielu pracowników tymczasowych żyje w przekonaniu, że po odejściu od pracodawcy, gdzie wykonywali pracę tymczasową, nie mają prawa być później zatrudnieni u tego samego pracodawcy. Prawo jednak o tym nie mówi. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy do poprzedniego pracodawcy wydelegowała nas inna agencja pracy – wtedy należy sprawdzić warunki umowy, bowiem agencja pracy ma prawo zastrzec nasze ponowne zatrudnienie za pośrednictwem innej konkurencyjnej agencji.

Brak komentarzy do Prawa pracowników tymczasowych

Samozatrudnienie 21 marca 2016

to-call-1542594__180Ilu z nas tkwi w pracy nie przynoszącej nam godziwych dochodów? Musimy wciąż słuchać szefa i pracować za grosze po to, żeby lepiej wiodło się innym? Czemu sami nie zrobimy czegoś dla siebie? Wystarczy tylko odrobina chęci i umiejętności.  W dobie dużej konkurencji na rynku pracy, wiele osób ma problemy z jej znalezieniem. Nierzadko zdarza się, że ludzie szukają zatrudnienia przez kilka miesięcy a po tym czasie trafiają do pracy, która nie była szczytem ich możliwości. Niestety tak bywa bardzo często zatrudnieni na jakimś podrzędnym stanowisku marzą tylko, aby znaleźć w końcu jakąś normalną pracę za uczciwe pieniądze. Najgorzej jest, gdy zaczynamy myśleć, że już nigdy nie znajdziemy dobrej pracy i nie będziemy godnie zarabiać bo kto przyjmie nas jeżeli pracujemy w jakiejś małej firmie, w której nie zdobywamy praktycznie żadnego doświadczenia zawodowego bo na naszym stanowisku zajmujemy się rzeczami bardzo prostymi, które nie przydadzą się nigdzie indziej. Przykładem jest tu jeden z moich znajomych, który po studiach idąc po najmniejszej linii oporu zatrudnił się w firmie, która zajmowała się produkcją szyb. Jego zadaniem było tylko i wyłącznie wkładanie pociętych już szyb do myjni. Zadanie było tak proste, że nie wymagało wielkiego wysiłku intelektualnego. Cały czas opowiadał, że skoro ma tytuł magistra z informatyki, to prędzej czy później zacznie szukać pracy właśnie w tej dziedzinie. Jednak tylko na gadaniu się skończyło. Po pięciu latach został zwolniony – kryzys, redukcja etatów. Okazało się, że dla magistra, specjalisty od mycia szyb nie ma pracy. Kto chciałby powierzyć pracę informatyka, na stanowisku wymagającej pracy umysłowej osobie, która przez pięć lat myła szyby i nie miała ciągłej styczności z komputerami skoro na rynku jest mnóstwo informatyków po studiach, którzy chociaż przez krótki okres czasu pracowali w jakimś serwisie komputerowym, czy czymś podobnym. Kolega odpadł w przedbiegach i praktycznie poddał się. Stwierdził, że pomimo pięciu lat studiów zaszufladkowano go jako pracownika fizycznego i tak właśnie pracować będzie do końca życia. W wyniku swojego niezadowolenia poszedł pracować jako operator maszyny wytwarzającej plastikowe elementy – zadanie – wyjmowanie gotowych elementów z maszyny. Tak właśnie miała zakończyć się kariera magistra informatyka. Jednak ku jego zadowoleniu tak się nie stało. Dlaczego?   Pewnego wieczoru siedzieliśmy ze znajomymi przy piwkach. Od słowa do słowa weszliśmy na temat pracy. Okazało się, że każdy z nas nie pracował w wyuczonym zawodzie. Jedni wyszli na tym dobrze, inni źle. Jedyną istotną sprawą, która nas łączyła było to, że każdy znał się na czymś, choć nie miał żadnego wypisanego na papierku doświadczenia zawodowego. Brak papieru kończył karierę w zawodzie osób, które często umiały więcej od zawodowców. Ja na przykład pracując jako handlowiec znam się na komputerach na tyle dobrze, że w firmie, w której pracuję, nie zatrudniali informatyka bo póki ja w niej pracowałem, nie był on potrzebny. Kolega natomiast pomimo tego, iż pracował fizycznie przy plastikach, był znakomitym programistą i znał się dobrze na tworzeniu stron www. Doszliśmy do wniosku – czemu nie wykorzystać swoich umiejętności aby poprawić swoją sytuację życiową? Skoro robimy to, co umiemy tylko dla siebie lub dla znajomych, to dlaczego nie możemy wykonywać także takiej pracy dla innych oczywiście za uczciwą opłatą? Ile osób jest dobrymi majstrami, komputerowcami, hydraulikami, ale nie wykorzystują tego? Skoro umiemy coś czego nie umieją inni – wykorzystajmy to i zacznijmy się ogłaszać, zarabiając dzięki temu trochę grosza a jeśli poświęcimy nieco więcej czasu, mamy również dużą szansę założyć własną działalność dającą dobre dochody. Droga od pomysłu do realizacji jest długa ale moim zdaniem opłacalna, dlatego też polecam krótki rachunek sumienia i wzięcie się do roboty. Na początek dobrze jest posiedzieć trochę w internecie i zareklamować się na paru serwisach ogłoszeniowych. Jeżeli nie mamy środków na reklamę naszego ogłoszenia, możemy zacząć reklamować się bezpłatnie. Jak zacznie to przynosić jakieś efekty, możemy zacząć za taką reklamę płacić. Dzięki temu nasze ogłoszenie będzie lepiej widoczne wśród setek innych ogłoszeń. W zależności od branży warto również zastanowić się nad reklamą w lokalnych gazetach. Jeżeli chcemy zarabiać musimy część zarobionych przez nas pieniędzy inwestować w reklamę. Ja osobiście przyjąłem sobie na początku, że 10% zarobionych przeze mnie pieniędzy wydam na reklamę. Po pewnym czasie zaczęło to przynosić korzyści. Kolejnym etapem było stworzenie własnej strony www. Bez tego nie jesteśmy w stanie zaistnieć w internecie a w zależności od branży niekiedy same ogłoszenia na serwisach ogłoszeniowych nie wystarczą, by stworzyć dla siebie pracę, z której mielibyśmy taki zarobek, jaki byśmy chcieli. Samo stworzenie strony www to mało. Trzeba ją jeszcze dobrze wypozycjonować w wyszukiwarkach. Bez tego będziemy niewidoczni i na nic zda się trud stworzenia tej strony bo nikt na nią nie będzie zaglądał. Proces pozycjonowania jest długi, żmudny i kosztowny ale jeżeli chcemy zarobić, musimy liczyć się z tym, że musimy ponieść koszty reklamy. Bez tego nadal tkwić będziemy w tym samym bagnie, w którym byliśmy wcześniej czyli albo będziemy nadal szukać jakiejkolwiek pracy albo będziemy męczyć się na stanowisku, które nie jest szczytem naszych możliwości. Początek jest prosty. Krótki rachunek sumienia, stwierdzenie na czym się znamy, co chcielibyśmy robić i decyzja o realizacji celów. Realizacja oczywiście łączy się z kosztami ale jak już wspominałem wcześniej bez tego nie mamy najmniejszych szans by stworzyć dla siebie pracę, która da nam satysfakcję i godziwe pieniądze.

Brak komentarzy do Samozatrudnienie

Planowanie kariery 28 stycznia 2016

marketing-942991__340Każdego poranka czujesz, że masz już dosyć. Pochmurne niebo za oknem, deszczowa pogoda, zbyt głośna zabawa dzieci lub skrzywiona mina współmałżonka – wszystko wyprowadza Cię z równowagi.  Każdego poranka czujesz, że masz już dosyć. Pochmurne niebo za oknem, deszczowa pogoda, zbyt głośna zabawa dzieci lub skrzywiona mina współmałżonka – wszystko wyprowadza Cię z równowagi. To takie uczucie jakbyś codziennie wstawał lewą nogą. Twoimi towarzyszami stały się apatia, smutek, stres i złość na wszystkich i wszystko dookoła. A kiedyś miałeś w sobie tyle życia i radości. Pamiętasz, jakie ambitne plany miałeś zaraz po studiach?  Od wielu miesięcy, od lat oglądasz z perspektywy tego samego biurka ten sam widok i czujesz, że uchodzi z Ciebie życie i że dłużej tego nie pociągniesz. Jesteś niemiły dla współpracowników – choć sam nie wiesz dlaczego. Ciągle zmęczony straciłeś jakąkolwiek motywację do działania. Już w poniedziałek marzysz o weekendzie.  Z każdym tygodniem jest gorzej. Czujesz, że wszystko wokół straciło sens. Jeżeli masz takie właśnie odczucia – dopadło Cię wypalenie zawodowe.   Wypalenie zawodowe oznacza stan wyczerpania i  utratę motywacji do działania, obniżenie efektywności oraz brak satysfakcji z dotychczas wykonywanej pracy. W naszym zagonionym społeczeństwie – zdarza się coraz częściej.  Czasem zaczyna się od falstartu. Często bywa tak, że rozpoczynamy naszą karierę zawodową w złym kierunku lub od złego stanowiska. Na ogól będąc zaraz po studiach i nie mając wielkiego doświadczenia zawodowego jesteśmy szczęśliwi, że w ogóle udało nam się coś znaleźć.  Po latach studenckiej oszczędności cenimy pracę i pieniądze,  które za nią otrzymujemy. Nagle możemy sobie pozwolić na więcej.  Niestety za chwilowe szczęście rachunek przychodzi kilka lat później. Jeżeli dostaliśmy pracę z przypadku i nie jest ona zgodna z naszym wykształceniem, a przede wszystkim zainteresowaniami prędzej czy później dopadnie nas wypalenie zawodowe. Co gorsze, im dłużej będziemy ją wykonywać tym trudniej , zwłaszcza jeśli jest zupełnie różna od tego w czym chcielibyśmy się realizować, będzie nam zmienić raz obraną ścieżkę zawodową.  Podstawową zasadą planowania kariery jest posiadanie konkretnej i nie podatnej na mody i wahania naszego nastroju wizji, co chcemy robić i co chcemy w swoim życiu osiągnąć. Podstawą zawodowego rozwoju jest skrupulatne i systematyczne zaplanowana kariera.  Planowanie kariery jak sama nazwa wskazuje to rozpisanie w możliwie najmniejszych detalach co i kiedy chcemy osiągnąć. Pomocne w zmianie pracy i w owym planowaniu może być sześć poniższych kroków.  Sześć najważniejszych kroków w planowaniu kariery : Zastanów się nad swoimi słabymi i mocnymi stronami. Weź pod uwagę zarówno te, które dotyczą twojej osobowości jak i przyjrzyj się tym, które są związane z twoimi umiejętnościami zawodowymi. Zrób skrupulatny research rynku. Oceń jakie są szanse i możliwości na zmianę pracy w danym momencie. Czasem kryzys w danej branży uniemożliwia na jakiś czas zmianę pracy. Czasem jest on jednak szansą i może być motorem napędowym do zmian. Spróbuj spojrzeć i ocenić swoją sytuację realnie. Zastanów się także nad tym jakie ewentualne zagrożenia mogłaby wnieść zmiana pracy do Twojego obecnego trybu życia. Nie ograniczaj swojego potencjału. Oczywiście trudno z pracownika biurowego przekształcić się nagle i zostać lekarzem. Niemniej to, że pracowałeś wiele lat w jednej dziedzinie nie oznacza, że nie możesz sprawdzić się w branży pokrewnej. Jeśli postanowisz działać, rób to według konkretnego planu. Czasem, aby otrzymać wymarzone stanowisko potrzebne są różne dodatkowe kursy, studia podyplomowe czy też lepsza znajomość języka obcego. Jeżeli wszystko zaplanujesz z głową będziesz w stanie przewidzieć to co mogłoby Ci pomóc zdobyć lepszą ofertę pracy. Kiedy pojawi się upragniona oferta – będziesz gotowy. Cały czas rozwijaj sieć kontaktów. Udzielaj się na forach internetowych, spróbuj poznać ludzi z branży, którą się interesujesz. Być może ktoś, zna kogoś, kto szuka kogoś na stanowisko o którym właśnie marzysz. Cały czas staraj się zachowywać optymizm i pogodę ducha. Mimo trudnych chwil – nie pozwól sobie na to, aby zgorzknieć. Z ponurakami – mało kto chce współpracować.

Brak komentarzy do Planowanie kariery

Międzynarodowe certyfikaty 7 stycznia 2016

home-office-336374__180Postępująca globalizacja oraz zwiększająca się mobilność sprzyja poszukiwaniu pracy za granicą. Ale zanim wybierze się tę drogę, warto pomyśleć o zdobyciu dodatkowych kwalifikacji zawodowych.  Planując własną ścieżkę kariery zawodowej nie należy poprzestawać tylko na ukończeniu studiów wyższych – tak naprawdę one nie gwarantują stałej pracy. Należy uzupełnić swoją wiedzę poprzez uczestnictwo w szkoleniach, kursach czy studiach podyplomowych. Kursy i szkolenia kończą się wręczeniem certyfikatów, które są potwierdzeniem naszych umiejętności (same kursy w większości kończą się egzaminem). Certyfikaty, jak i same szkolenia, mogą być różne – zawodowe, na przykład kurs na operatora wózka widłowego, językowe, jak kurs języka angielskiego na zróżnicowanych poziomach i inne. Certyfikaty są wydawane przez specjalnie jednostki, które otrzymały akredytację, a więc potwierdzenie rzetelności, ale także przez zrzeszenia specjalistów z danej dziedziny. Praca w międzynarodowych koncernach czy praca za granica wiąże się z odbyciem szkoleń oraz otrzymaniem niezbędnych certyfikatów. Obecnie panuje moda na zbieranie papierków, które dołącza się potem do CV. Jednak pracodawcy nie lubią takich praktyk – wolą dostać potwierdzenia ukończonych kilku kursów, ale takich, które wiążą się z danym stanowiskiem i są korzystne dla firmy.  Jeśli chodzi o zdobywanie zagranicznych umiejętności, które przydadzą nam się również w pracy poza granicami naszego kraju, warto zainteresować się kursami zawodowymi organizowanymi między innymi przez City & Guilds, które zajmuje się organizacją kursów dwa razy w roku. Kosztują około 1000 złotych. Kursy są międzynarodowe, a więc za granicą są rozpoznawalne i mogą pomóc w zyskaniu pracy. W przypadku zagranicznej pracy związanej z marketingiem pomoże certyfikat wydawany przez The Chartered Institute of Marketing, którego kurs podzielony jest na trzy poziomy. Cena to kilka do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Z tej samej branży można otrzymać ważny trzy lata certyfikat wręczany przez Project Management Professional z zakresu zarządzania projektami. Po upływie terminu ważności certyfikatu, można go przedłużyć. Innymi certyfikatami są certyfikaty komputerowe. Największą popularnością cieszą się kursy organizowane przez największe firmy związane z tą branżą, m.in. Microsoft, Novell, Oracle, IBM, Cisco Systems. Umiejętności komputerowe potwierdzi również Europejski Certyfikat Umiejętności Komputerowych zaświadczający umiejętność podstawowej obsługi komputera. Profesjonalny poziom potwierdzi certyfikat Microsoft Certified Professional. Znajomość systemu operacyjnego Linux potwierdzą: Certified Linux Engineer czy SUSE Certified Linux Professional – oba firmy Novell.     To tylko kilka kursów, na jakie można się zdecydować przy planowaniu własnej kariery zawodowej. Trzeba pamiętać, że same szkolenie są organizowane przez firmy czy stowarzyszenia trenerów. Warto odnaleźć w najbliższej swojej lokalizacji geograficznej takiego przedstawiciela i zobaczyć, jakie kursy może nam zaoferować. Podstawową zasadą powinno być dopasowanie kursów pod swój profil zawodowy, ale także pod wykonywaną lub wymarzoną pracę.

Brak komentarzy do Międzynarodowe certyfikaty

Zmiana kariery zawodowej 2 listopada 2015

paper-946926__180Zmieniasz branżę? Twoja aktualna praca nie daje Ci satysfakcji? Ten artykuł podopwie Ci co zrobić aby z powodzeniem wejść na nową ścieżkę zawodową i szybko zacząć realizować się w nowym zawodzie.  Załóżmy, że realia są takie, że możesz być zwolniony. Trudno, ale to nie koniec świata, życie trwa dalej! A wiesz jaka jest dobra wiadomość związana ze zwolnieniem? Możesz nareszcie zmienić swoją ścieżkę zawodową na taką, która da ci energię i spełnienie.  Na przykład Małgorzata Kalicińska – skończyła uczelnię rolniczą, pracowała w szkole, później przy tworzeniu programów TV, w agencji reklamowej, a teraz jest pisarką i jej powieści sprzedają się jak świeże bułeczki! Maciek Rock – zaczynał od pracy w supermarkecie, później w urzędzie miejskim, potem w radio, a obecnie prowadzi programy telewizyjne. Rozejrzyj się, wokół ciebie też są osoby, które kilkakrotnie w ciągu życia zmieniają swoje ścieżki zawodowe na zupełnie inne niż dotychczas i odnoszą w tym sukces: finansowy i osobisty.  Pomyślna zmiana ścieżki zawodowej opiera się po prostu na „przepakowaniu” twoich umiejętności, kwalifikacji i osiągnięć, tak, aby można było je „rozpakować” w nowej pracy, branży, roli. Oto krótki plan na to, jak najłatwiej i najszybciej zmienić swoją ścieżkę zawodową:  Zdefiniuj swoje pasje. W jakiej branży chciałbyś pracować? Co cię najbardziej ekscytuje? Być może jeszcze nie wiesz dokładnie jaki rodzaj pracy chcesz wykonywać, ale w pierwszym kroku określ branżę, która cię pasjonuje. Jeśli nie wiesz, w która stronę chcesz pójść, zacznij czytać czasopisma poświęcone różnym branżom, publikacje on-line, oferty pracy, portale branżowe. Wejdź do Empiku i przejrzyj książki z różnych branży, aby sprawdzić, co przykuje twoją uwagę. Daj sobie trochę czasu, by dowiedzieć się, co budzi twoją fascynację i inspiruje cię. Określ kompetencje i umiejętności, które można przetransponować. Te, które możesz wykorzystać w innym zawodzie, w innej branży, na innym stanowisku. Na przykład zarządzanie projektami, zespołem, tworzenie budżetów, negocjacje, kreowanie nowatorskich rozwiązań, organizacja pracy, umiejętność prowadzenia szkoleń i wiele innych. Przyjrzyj się również swoim cechom charakteru, być może część z nich również możesz wykorzystać tak, by działały na twoją korzyść na nowej ścieżce zawodowej. Może lubisz być liderem i nie boisz się podejmować ryzyka, umiesz przekonać innych do swoich racji, albo wręcz przeciwnie – nie uznajesz ryzyka, a najlepiej ci idzie w obszarach wsparcia. W zależności od stanowiska i branży – różne cechy mogą być tymi najbardziej przydatnymi. Dopasuj swoje umiejętności do stanowisk, na które aplikujesz. Jeśli widzisz rozbieżność między wymaganiami na dane stanowisko i twoimi umiejętnościami, poszukaj sposobów na zdobycie przynajmniej części brakującego doświadczenia, np. znajdź i zaangażuj się w dodatkowe projekty jako asystent, freelancer, czy wolontariusz. Zacznij uczestniczyć w konferencjach branżowych, targach, imprezach i spotkaniach stowarzyszeń branżowych. Porozmawiaj z ludźmi, którzy pracują w branży, aby poznać ich ścieżki zawodowe, obowiązki i poradzić się jak wejść do tej branży. Rozwal swoje CV i odbuduj je na nowo, pod kątem nowej branży. Używanie starego CV w momencie gdy chcesz wejść do nowej branży, to tak jak wyprawa na Karaiby w kożuchu. To nie działa, potrzebujesz zupełnie nowego CV, które będzie twoją całkiem nową wizytówką, twoją nową „ulotką reklamową”.  Pokaż tylko te zadania, obowiązki i sukcesy, które są istotne dla pracy, do jakiej aplikujesz. Rekruter nie jest zainteresowany każdym twoim doświadczeniem zawodowym, jakie kiedykolwiek miałeś w życiu. On chce przede wszystkim wiedzieć, czy nadajesz się do tej pracy. Ułatw mu odkrycie tego, będzie to z korzyścią dla ciebie. Pokaż, że wierzysz w siebie, ufasz swoim umiejętnościom i wiesz, że odniesiesz sukces w tej pracy.  Pamiętaj, że dobra praca nie spada z nieba. Musisz wiedzieć, czego chcesz i podjąć działanie, aby do niej dotrzeć. Zadbaj o to, by to zrobić, w końcu to twoja wymarzona ścieżka i twoją własną odpowiedzialnością jest, by na nią wejść.

Brak komentarzy do Zmiana kariery zawodowej